Wydawca treści Wydawca treści

Pobieranie próbek

Pobieranie próbek glebowych do analizy opracowano na podstawie norm: PN-R-04031:1997, PN-R-04026:1997. Przed przystąpieniem do pobrania próbek należy sporządzić szkic całej szkółki, wydzielić i ponumerować kwatery, dla których będą pobierane oddzielne próbki. Próbki pobieramy z wierzchniej warstwy gleby zarówno w rzędach roślin, jaki z międzyrzędzi na głębokość 25 cm.

Punkty pobierania próbek pierwotnych należy wyznaczyć losowo możliwie w równych odstępach od siebie, w zależności od kształtu kwatery.

Po pobraniu 20-30 próbek pierwotnych, zsypujemy je do pojemnika, dokładnie mieszamy i pobieramy próbkę ogólną o masie ok. 0,5kg. Próbka ogólna powinna reprezentować obszar o zbliżonych warunkach przyrodniczych (typ, rodzaj, gatunki gleby, ukształtowanie terenu) i produkowanych gatunkach drzew liściastych i iglastych.

Próbki można pobierać w ciągu całego okresu wegetacyjnego od wiosny do późnej jesieni. Próbki powinny być pobierane głównie po skończonych cyklach produkcyjnych. Do pobrania próbek stosować można laski glebowe, świdry, szpadle, łopatki.

Nie zaleca się pobierania próbek:
- bezpośrednio po zastosowaniu nawożenia mineralnego lub organicznego,
- po obfitych deszczach lub deszczowaniu,
- w okresie nadmiernej suszy,
- z zagłębień terenu,
- z miejsc po kompostach, kretowiskach.